• start
  • biografie
  • opdrachtgever
  • nieuw 10
  • contact
  • oproep

Opdrachtgevers » Vriendin » interview met ...


Frans Bauer


Frans Bauer (32), een van de populairste zangers van Nederland, houdt niet alleen van zingen, maar is ook gek op muziek van anderen. Met Vriendins journaliste Lydia van der Weide haalt hij herinneringen op aan bekende Nederlandse nummers die veel voor hem betekenen. Dit bracht hem op mooie, grappige en ontroerende ontboezemingen.

Is er een nummer uit je jeugd waar je nog steeds een speciaal gevoel bij krijgt?

Ja, bij ‘Ik verscheurde je foto’ van Koos Alberts. Ik was als klein jongetje al gek op zingen. Het was mijn lust en mijn leven. Ik ging regelmatig naar concerten van Koos en ik was dan al weken, soms maanden van tevoren zenuwachtig. Want ik wist dat ik zo’n avond alles op alles zou zetten om bij hem op het podium te komen. Ik zeurde onder andere bij zijn vrouw en bij zijn manager, bij iedereen die maar iets in de melk te brokken had, of ik een liedje kon meezingen. En soms mocht het! Het voelde zó fantastisch om op het podium te staan en al die mensen te zien meezingen, zwaaien en juichen; dat is niet in woorden te vatten. Die mensen kwamen natuurlijk voor Koos, maar dat vergat ik voor het gemak dan even. Ik wist: dit is wat ik wil. Ik maakte dan ook al heel jong plaatjes en ik gaf ze uit in eigen beheer. Die sleet ik vooral bij familie. Nee, erg succesvol was ik nog niet, niet zoals Jan Smit in zijn jonge jaren.

Zijn nummer ‘Als de nacht verdwijnt’ staat ook op je lijstje favorieten.

Ja, ik vind dat een topnummer. Bovendien vind ik het heel knap hoe hij de omslag heeft gemaakt van kindersterretje naar jeugdig idool. Bij mij begon mijn carrière pas op mijn negentiende. Maar toen ging het ook heel hard. Ongeveer tegelijkertijd dat Marco Borsato het nummer ‘Dromen zijn bedrog’ uitbracht, had ik ook mijn eerste hit. Daardoor kwamen Marco en ik elkaar telkens op verschillende podiums tegen. Altijd wanneer ik dat nummer van hem hoor, denk ik aan die tijd. Ik had toen nog geen enkel benul van het succes dat mij te wachten zou staan. Daar was ik ook niet zo mee bezig. Ik ben iemand die op een bepaald moment een heel goede prestatie wil neerzetten; dáár ga ik voor, en wat er volgt, dat zie ik dan wel weer. Natuurlijk droomde ik van een geslaagde zangcarrière en van volle zalen, maar dat ik later dertien keer Ahoy op rij vol zou krijgen, leek toen alleen maar een absurde fantasie. Maar die droom bleek dus géén bedrog! Ik vind dat ik echt de allerleukste baan heb die er bestaat. Ik kan op een mooie en eenvoudige manier andere mensen blij maken en daar word ik zélf ook blij van. Wat wil ik nog meer?

De meeste dromen zijn bedrog is eigenlijk een liefdesliedje. Borrelen er geen herinneringen op aan je vriendin Mariska als je dit nummer hoort?

Nee, het is echt verbonden aan die eerste tijd van succes. Een liedje dat me meer aan Maris doet denken is ‘Daar gaat ze’ van Clouseau. Dat was veel op de radio in de tijd dat ik haar leerde kennen en het paste perfect bij wat ik voor haar voelde. Daar gaat ze… zoveel schoonheid heb ik nooit gezien… Ik zal eerlijk zijn: ik bezweek helemaal voor haar uiterlijk. Mannen zeggen vaak dat ze op het innerlijk van een vrouw vallen, maar volgens mij is dat onzin. Natuurlijk ga je dat later waarderen, maar het eerste wat opvalt, is toch het uiterlijk. Ik vond Maris práchtig. Zo slank en blond en mooi. Dáárop werd ik verliefd. En toen bleek ik de mazzel te hebben dat ze ook nog heel lief is. En zij? Zij viel waarschijnlijk op mijn ranke, slanke lichaam, haha! Maris is mijn eerste en enige vriendin. Nu we ook nog drie kinderen hebben samen, is onze band helemaal onvergelijkelijk, haast magisch. Het gevoel dat ik met haar deel, kan ik verder met niemand delen.

Eén van je favoriete nummers, ‘De Vlieger’ van André Hazes, gaat over de moeder-kindband.

‘De Vlieger’ vind ik echt een van de allermooiste Nederlandstalige liedjes ooit. Alles is mooi: de melodie, de compositie, de zang, en ja, zeker ook de tekst. De relatie tussen een moeder en een kind gaat heel diep. Heel anders dan bij een vader. Natuurlijk, ik ben ook belangrijk voor mijn kinderen, maar er is er maar één die er echt toe doet en dat is hun moeder. Dat geeft niets, zo hoort het ook. En Maris doet het ronduit geweldig. Moeder-zijn vind ik zo knap. Dat noemen ze dan ‘maar huisvrouw zijn’, maar ga er maar eens aan staan! Ik heb er héél veel respect voor. Een tijdje terug was Maris een weekendje weg en geloof me, ik zat met mijn handen in het haar. De één moest op het potje, de ander wilde pap, de volgende had zich onder gepoept en ga zo maar door. s’ Avonds was ik totaal kapot. En wat denk je, dan span je je twee dagen lang in, totdat je er haast dood bij neervalt en dan gebeurt er iets onverwachts, en dan moet toch éérst mama gebeld worden, haha!

En hoe is de band met jouw eigen moeder?

Heel goed! Ik zie haar elke dag. Sterker nog, twee keer per dag! Ze woont in hetzelfde dorp en als ze ’s ochtends om negen uur nog niet geweest is, gaan wij direct die kant op, want dan móet ze wel ziek zijn. ’s Avonds komt ze weer op de koffie. Zo hoort het, gezellig vind ik dat. Hoewel Maris voor mij als vrouw op de allereerste plaats staat, komt mijn moeder pal daarna. Voor mij is ze verheven. En ze heeft altijd gelijk. Zelfs als mijn vader stiekem gelijk heeft, heeft mijn moeder voor mij tóch nog gelijk!

Bij welke nummer van jouw top tien heb je de allersterkste herinneringen?

Het nummer waar ik overweldigende en heftige herinneringen aan heb, staat hier niet bij. Deze lijst bevat Nederlandse nummers, die ik veel draai thuis. En dit Engelstalige nummer draai ik nooit. Het gaat om ‘Love Shine a Light’ van Katrina and the Waves. Het is prachtig, maar ik kan het niet meer horen. Dat komt doordat dit het lievelingsnummer was van mijn schoonbroer, die negen jaar geleden door een trekker is doodgereden. Hij was nog maar zeventien. Zodra ik klanken van dit nummer hoor, schiet ik vol, en zet ik het zo snel mogelijk uit. Zijn dood heeft mijn leven veranderd. In die periode was ik dag en nacht aan het werk. Ik trad veel op in het buitenland en was soms wel vier maanden van huis. En toen gebeurde dit ongeluk en stond de wereld even stil. Op zo’n moment besef je: succes hebben is mooi, maar dat is niet waar het leven om draait. Samen zijn, met de mensen van wie je houdt, dáár gaat het om. Sindsdien treed ik minder op ver van huis. En sinds ik vader ben is het helemaal veranderd. Ik wil iedere avond thuis slapen. Ik wil niet zo’n vader zijn van wie de kinderen op hun achttiende zeggen: ‘De man die mijn pa schijnt te zijn, maar ach, die was er nooit.’ Bovendien vind ik het zelf heerlijk om veel bij hen te zijn. De eerste stapjes, de eerste keer dat ze echt gaan lopen, dat wil ik absoluut niet missen. Dit weekend was ik nog heel trots: mijn oudste had zijn eerste voetbalwedstrijd. Acht van die smurfen die opgetogen het veld op rennen. Schitterend.

Zing je wel eens onder de douche en zo ja, wat zing je dan?

Ik zing eerlijk gezegd overal! Zo zit ik wel eens in een restaurant en als ik dan even wegdroom of in mezelf gekeerd raak, dan zit ik zomaar wat te zingen en besef dat pas zelf als de halve zaal me zit aan te gapen. Meestal gaat het dan om wat geriedel, een niet bestaand deuntje. En dat gaat continu door. Ook als ik ’s nachts thuiskom. Ik kan Maris niet kwaaier krijgen! Dat zij diep ligt te slapen en ik kom vrolijk zingend binnen, todeliedoooo, lalala. Waar ze ook niet tegen kan, is als ik mij bij thuiskomst al in de hal begin uit te kleden, en een heel spoor van kleding achterlaat. Wat ook bonje betekent is mijn uitgespuugde tandpasta niet wegspoelen uit de wasbak. Zelf kan ik mij thuis enorm ergeren als ik zie dat er cd’s buiten het hoesje rondslingeren. Ach, maar dat zijn allemaal kleine, onnozele irritaties. Het enige wat mij écht heel, héél kwaad maakt, dat zijn mensen die dingen uitspoken met kinderen. Ik ben tegen de doodstraf, maar voor dat soort mensen zou ik een uitzondering maken.

Van welke muziek word je vrolijk?

Misschien klinkt het gek, maar ik word enorm vrolijk van Kuma Hé van K3. Dat komt zo: als ik die cd in mijn auto speel, met mijn drie kinderen op de achterbank, dan beginnen ze allemaal uit volle borst mee te dansen en te zingen. Prachtig! Op zo’n moment voel ik mij heel gelukkig. Mijn kinderen zijn gek op muziek. Ze draaien dag en nacht het nummer van Ali B, ‘Ramperenen’. Daarom staat het in mijn top tien. Aardige vent ook, die Ali B.

Je noemt ook Marianne Weber in je lijst.

Ik heb met Marianne twee cd’s gemaakt en ze is een goede vriendin van mij geworden. Ik spreek haar niet iedere week, ook omdat ze naar Curaçao is verhuisd, maar er is een onverbrekelijke band. Dat komt ook doordat we samen in het Guinness of Recordboek staan, we verkochten op één dag 302.000 platen! Ik vergeet nooit de dag dat de winkels speciaal al om acht uur ’s ochtends open gingen om ónze cd te verkopen. Er stonden duizenden mensen in de rij te wachten. Werkelijk ongelofelijk.

En waarom juist dít nummer van Marianne?

Omdat het haar eerste hit is. En ik heb een speciale herinnering aan ‘mooie brieven’ schrijven, haha. Ik ben nu absoluut geen brievenschrijver meer: de enige keer dat ik me daar op stortte, liep het meteen hopeloos uit de hand. Ik belandde erdoor bij All you need is love - veel mensen weten daar wel iets van. Ik was zeventien en nog zo groen als gras. Wel zong ik veel, nog op kleine schaal, en ik had zelfs wat fans. Die mij liefdesbrieven schreven! Opgestookt door mijn broer besloot ik een paar meisjes terug te schrijven. Vrij onschuldig, maar ietwat romantisch getint. En voor ik het wist zat ik in All you need is love met twéé meisjes die allebei gek op mij waren en met mij uit wilden. Ze hebben nog liggen vechten op de bank daar. Hierdoor kreeg ik direct een Don Juan-imago, maar daar klopte niet veel van: ik had nog nooit een vriendin gehad!

Dit was je lijstje Nederlandse favoriete nummers; houd je ook van anderstalige liedjes?

Zeker. Van muziek van Elvis en The Beatles bijvoorbeeld, en Queen, UB40 en Simon & Garfunkel. Ik hoor vaak zeggen dat dat heel andere muziek zou zijn dan die ik zelf maak. Daar ben ik het niet mee eens. Luister maar eens goed naar de teksten. Bijvoorbeeld naar ‘Are you lonesome tonight’ van Elvis. Als je dat vertaalt, heb je eenzelfde soort tekst als wat ik zing! En hoe kan het ook anders. Alle muziek, in welke taal dan ook, gaat altijd weer over verdriet, geluk en liefde. Het zijn onuitputtelijke thema’s, die nooit vervelen.

September 2006

Frans’ Nederlandse top tien (in willekeurige volgorde)
- Ali-B - Rampeneren
- Drukwerk - Je loog tegen mij
- Andre Hazes - De Vlieger
- Jan Smit - Als de nacht verdwijnt
- Jannes - Dam Dam
- Marianne Weber - Schrijf mij nooit geen mooie brieven meer
- Charlène - Wat je niet hebt, kun je niet verliezen
- Marco Borsato –  Dromen zijn bedrog
- De Dijk - Als ze er niet is
- Koos Alberts - Ik verscheurde je foto

Wie is Frans?
Naam: Frans Bauer
Vriendin: Mariska van Rossenberg
Kinderen: Christiaan (5), Jan (4) en Frans Junior (1½)
Geboortedatum: 30 december 1973 in Roosendaal

Carrière: Als Sterren aan de hemel staan (1994), De Regenboog (1997), Diep in mijn hart (1999), Heb je even voor mij (2002). Frans ontving meer dan vijftig maal platina voor zijn cd’s.

Vanaf (of: sinds) 20 oktober ligt zijn nieuwe Album Voor Altijd in de winkels.

Tv: vnaf 2 november is hij wekelijks bij RTL 4 te zien in de reality-soap ‘De Bouwers*’; ook komt er een TV Special ‘Frans in Noorwegen’ (24 december a.s.)

Concert: 22 en 29 december in Ahoy.

Ga pagina terug  Ga naar boven

Heb je ook een interessant verhaal dat je (anoniem) in een tijdschift zou willen vertellen? Stuur dan een mail naar


© Lydia van der Weide