• start
  • biografie
  • opdrachtgever
  • nieuw 10
  • contact
  • oproep

Opdrachtgevers » Vriendin » artikel ...


Rianne (33) werkte jarenlang als prostituée

’Tegenwoordig heb ik een goede, representatieve baan. Ik vertegenwoordig een bekend Nederlands bedrijf en reis voor hen door het hele land. Niemand weet dat ik jarenlang op een heel andere manier door het land heb gereisd: als escort, op weg naar mannen met wie ik seks zou hebben. Daarvóór heb ik in seksclubs gewerkt en ook op straat.’

’Ik ben wel eens bang dat mijn verleden bekend wordt. Want ik weet hoe negatief er wordt gedacht over prostitutie. Dat vind ik jammer: veel van de vooroordelen kloppen niet. En hoe je het ook wendt of keert, het is het oudste beroep van de wereld, blijkbaar is er behoefte aan. Dus waarom moet het dan zo veroordeeld worden? Eén van de misverstanden is, dat alle prostituees noodgedwongen dit werk doen: vanwege schulden of een verslaving, bijvoorbeeld. Wat mij betreft is dit onzin: ik koos er helemaal zelf voor. Ik vond het werk leuk, spannend, uitdagend. Oké, niet altijd, maar vaak wel. Anders had ik het niet zo lang gedaan! Maar toch: als ik een dochter zou hebben, zou ik haar dit werk afraden. Vanwege de vooroordelen, maar ook omdat je heel stevig in je schoenen moet staan, anders ga je eraan onderdoor.

Ik was nog maar twintig toen ik in een seksclub ging werken. Hoewel ik uit een heel net gezin kom, intrigeerde de prostitutie mij al langer, ik weet niet goed waarom. Ik was gewoon benieuwd: hoe zou het zijn, zou ik het kunnen? Toen ik een advertentie zag voor een seksclub heb ik gebeld. Doodzenuwachtig was ik! En ik was bang dat ze me niet wilden hebben: ik was vrij stevig en had toen nog het idee dat alle mannen op barbiepopjes vallen. Nu weet ik dat het grootste deel van de mannen liever iets heeft om beet te pakken. Laat dat een troost zijn voor alle vrouwen die zich te dik voelen!

Ik werd aangenomen en kon nog dezelfde dag beginnen. Er was een klant die graag nieuwe meisjes ‘inwijdde’. Hij werd gebeld. Toen ik naar boven liep, bonkte mijn hart uit mijn borstkas. Ik had nog maar met één man het bed gedeeld en nu zou ik met een onbekende gaan vrijen! Die eerste klant was heel aardig, deed zijn uiterste best om mij om mijn gemak te stellen. Dat het voor mij de eerste keer was, wond hem op. Het viel best mee. Ik vond het niet vreselijk of zo. Ook niet met de klanten die ik daarna kreeg. Het was voor mij totaal anders dan de seks met mijn vriend. Op hem was ik verliefd en met hem genoot ik, maar dit was puur werk. Ja, ik had dus een vriend. Hij vond het oké dat ik dit werk deed. Hij pushte me niet, maar hij protesteerde ook niet. Achteraf zeg ik: dat was niet gezond. Zelf ben ik wel enigszins jaloers aangelegd, maar hij kon het goed loskoppelen, zei hij. Hij wist dat ik alleen van hem hield.

In de club waren we met de groep meiden de hele middag en avond bij elkaar. Alleen als je een klant had, ging je een half uurtje weg. Met die meiden was het supergezellig. De meeste woonden daar ook en we waren één grote familie. Natuurlijk waren we ook elkaars concurrenten, maar dat leverde weinig problemen op. Niet alleen het contact met de andere prostituees maakte het werk leuk, maar ook de gesprekken met de mannen. Al gauw kreeg ik veel vaste klanten. Mijn sterke punt was dat ik veel onthield. Als een man mij wat persoonlijks vertelde, kwam ik daar een volgende keer op terug. Dat vonden ze fijn. Want nog meer dan voor seks, komen de mannen voor aandacht. Ze geven zich niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk bloot. Dat diepe, openhartige contact met mannen vond ik bijzonder. Tja, en het werk betaalde natuurlijk goed. Dat geld, daar wen je snel aan. Ik zou liegen als ik zeg dat het niet erg makkelijk is om veel geld te hebben en alles te kunnen doen wat je wilt. Een half uur kostte de klant honderd gulden. Daarvan kreeg ik de helft. Als ik meerdere klanten op een avond had, leverde dat een hoop op. Toch was geld niet mijn grootste motivatie om dit te doen. Het belangrijkste was dat dit werk me zelfvertrouwen gaf. Ik voelde mezelf namelijk dik en lelijk. Dat mannen wilden betalen om seks met mij te hebben, gaf me een kick.

Ik had een leuke tijd in de club, maar na een paar maanden ben ik gestopt. Ik ging samenwonen met mijn vriend en ik vond een andere, ‘gewone’ baan. Het werk in de prostitutie had ik dus niet meer nodig. Maar ja, ik miste het geld. Het was bijna kerst en we zaten erg krap. En ik miste de aandacht… In goed overleg met mijn vriend heb ik besloten een paar avonden per week op straat te gaan werken. Daar is het heel anders dan in een club. Er veel meer een competitieve sfeer. Er werken ook een ander soort vrouwen. Er zijn veel meisjes die aan de drugs zijn en die zich prostitueren om hun verslaving te kunnen betalen. Ook komt er veel gedwongen prostitutie voor, door loverboys. Dat is afschuwelijk. En dan zijn er nog de bijstandmoeders, die het geld nodig hebben om hun kinderen met wat extra’s kunnen verwennen. Nee, ik vond werken op straat niet gevaarlijk. Wat voor mij fijn was, was dat ik niet per se hoefde. Ik hoefde geen shot te halen, ik had geen man thuis die me in elkaar sloeg als ik niet met genoeg geld thuiskwam. Ik voelde me de koningin van de straat. Ik bepaalde of ik wel of niet bij een klant instapte. Als het niet goed voelde, deed ik het niet. Datzelfde gold wanneer ze met z’n tweeën waren: no way. En als je ziet dat een man geweigerd wordt door een paar anderen op straat, stap je sowieso nooit meer bij hem in, óók niet als hij je een heel gangbaar voorstel doet. De kans is dan namelijk groot dat hij aan die anderen heeft gevraagd of zij zonder condoom wilden. Omdat hij bij hen bot ving, vraagt hij het aan jou niet meer, maar later op de afwerkplaats – de plaats waar je naartoe rijdt en seks hebt in de auto – krijg je problemen.

Ik heb gelukkig nooit iets echt naars meegemaakt. Eén keer was er een man die vreselijk aandrong om het zonder condoom te doen. Ik weigerde, maar bleef heel rustig. Uiteindelijk kreeg ik hem zover dat hij mij toch een condoom bij hem om liet doen. Toen hij me later weer terugbracht, en ik uitstapte, zag ik een groot, glanzend mes liggen. Ik schrok me rot: hij had me makkelijk wat kunnen aandoen. Gelukkig had ik toch het overwicht weten te bewaren. Ik was dan ook altijd heel alert. Ik heb nooit drugs gebruikt, ik heb zelfs nooit één drup alcohol gedronken tijdens het werk. Het is van levensbelang om altijd oplettend te zijn.

Toen ik de babbelboxen ontdekt, ben ik gestopt met het werken op straat. Ik sprak telefonisch advertenties in en daar reageerden veel mannen op. Aan de telefoon probeerde ik een beetje uit te vinden wat voor soort man het was, en gelukkig was mijn intuïtie inmiddels zo goed ontwikkeld dat ik het niet vaak fout heb gehad. Werken als escort beviel me goed. Je bent eigen baas en kunt al je geld zelf houden. Plus je hebt dieper contact. Ik kwam altijd standaard twee uur. Dat kostte de mannen 140 euro. Meestal waren we dan het eerste uur aan het kletsen, en kwam de seks pas later. Ook hier was dat luisterend oor, die aandacht weer heel belangrijk. Ik voelde me vaak een soort psycholoog.

Sommige mannen die ik bezocht waren vrijgezel, anderen getrouwd. Knap, lelijk, oud, jong, alles varieert. Er zijn zóveel mannen die het doen. Je kunt het als vrouw veroordelen, maar dan sluit je je ogen voor de werkelijkheid. Mensen zien de prostitutie vaak als een ‘ver van mijn bed show’. Ze koppelen het aan maffia, criminaliteit, onderwereldfiguren. Dat is onzin. Oké, in de dure, chique clubs waar enorme prijzen worden gerekend komen grote kopstukken uit de drugswereld. Maar als zelfstandige escort heb je daar niets mee te maken. Dan krijg je ‘de gewone man’, waar je het zogenaamd niet van zou verwachten. Het zijn heus niet alleen de zielige figuren. Ook zijn onze klanten absoluut níet de verkrachters die in het park lopen. Die willen seks voor niets, die komen niet bij ons. Wel denk ik trouwens dat als er geen prostituees zouden zijn, er veel meer gefrustreerde mannen zouden zijn die vrouwen lastig vallen. De meeste klanten zijn best aardig. Sommige niet. Die denken dat ze, omdat ze voor je betalen, de baas over je kunnen spelen. Nare momenten waren het vooral als een man dronken was. Natuurlijk presteerde hij dan niets. Dan raakte zo’n man geïrriteerd en wilde mij de schuld geven. Ook vervelend was het als een klant stiekem zijn condoom afdeed. Dat had ik altijd in de gaten, maar boos worden was dan niet verstandig. Ik maakte er dan snel een grapje over: ‘Hee dommie, wat doe je nu? Laten we maar snel een andere pakken.’

Omdat ik constant zo alert was, was seks voor mij altijd een mechanische handeling. Nee, lekker was het nooit. Zelfs als een klant heel leuk was, en geloof me, die zijn er echt, bleef ik gevoelsmatig mijlenver van hem verwijderd. Genot kwam niet om de hoek kijken: ik ben nooit klaargekomen bij een klant. Daarvoor zou ik de controle moeten laten gaan en dat zou volledig tegen mijn regels zijn. Het feit dat ik – net als de meeste prostituees – niet zoende met klanten, was daarbij belangrijk. Zoenen komt te dichtbij. Dan zou je overvallen kunnen worden door gevoelens. Zo was er een man, ik noemde hem ‘de beer’ – hij gromde als hij klaarkwam – die echt een heerlijke vent was. Als ik met hem had gezoend, was ik misschien wel opgewonden geraakt, of zelfs verliefd geworden.

Meestal was de echte seks vrij snel weer voorbij. Er zijn niet veel mannen die het langer volhouden dan tien minuten. En gelukkig maar! Ik heb een keer een man gehad die het drie kwartier volhield en toen was ik het echt verschrikkelijk zat. Meestal lukt het wel om de man in dit opzicht te beïnvloeden, door de manier waarop je ligt of hoe je je bekken aanspant. Ook met wat ‘mondeling voorwerk’ kun je er haast achter zetten. Maar ik vond het een moeilijk iets: stel dat de tijd erop zit, en de man is nog niet klaargekomen, wat doe je dan? Ik wil mijn werk toch zo goed mogelijk afronden. Het was niet mijn doel om er snel met zoveel mogelijk geld vandoor te gaan. Ik vond dat oneerlijk. Ik zag het zo: die mannen zoeken iets, ik bood het hen. Waarom zou je hen mogen afzetten? Dat doe je in andere beroepen toch ook niet? Maar er zijn best veel prostituees die er anders over denken. Aan de andere kant, ook mannen spelen vaak valse spelletjes. Met hun echtgenote. Ik ben regelmatig bij mannen thuis uitgenodigd wanneer hun vrouw aan het fitnessen was, of een weekje naar Texel. Om hun eigen daden goed te praten klaagden ze dan dat hun eigen vrouw nooit meer seks met hen wilde. Ik geloof best dat dat waar is en maar ik vond het vaak niet zo gek. De meeste mannen zijn bizar slecht en egoïstisch in bed. En dat vertelde ik hen dan ook! ‘Weet je hoe het komt dat ze niet meer met je wilt vrijen? Omdat je alleen aan jezelf denkt!’ Ik adviseerde hen dan om er wat meer van te maken met hun vrouw. Om hen eens te verrassen met een huis vol kaarsjes, en niet dan direct te proberen om daar seks uit te slepen, maar eens alleen te knuffelen. Vaak keken ze je dan aan alsof je gek was: wat een achterlijk idee!

Als escort heb ik ongelofelijk veel meegemaakt. Ik ben in reusachtige villa’s geweest waar je in kon verdwalen. Ik heb een bekende Nederlandse DJ bezocht, die niets anders deed dan coke snuiven. Vlak daarna zat ik dan weer bij een man van dertig die nog bij zijn moeder woonde: hij liet mij doorgaan als ‘gewoon een vriendin’. We deden het op zijn eenpersoonsbedje boven, terwijl zij in de huiskamer zat te breien. Een keer heb ik rechtsomkeert gemaakt toen ik bij een man kwam. Hij kwam net naar buiten toen ik de straat inliep en hij zag er heel vies en morsig uit, vreselijk! Eén klant heb ik maar liefst negen jaar gehad. Het was een man die net met pensioen was toen ik hem ontmoette, hij was toen 66. Een weduwnaar. Zijn vrouw had zelfmoord gepleegd omdat hij haar wilde verlaten. Op de avond dat hij in zijn eigen woning trok, wierp zij zich voor de trein. Afschuwelijk. Ik kon aan hem merken dat hij veel liefde tekort was gekomen in zijn leven. Hij was een enorme knuffelaar. Ik bezocht hem om de twee weken en we kregen een bijzondere band. Hij is de enige klant die ooit bij mij thuis is geweest. Met kerst heb ik hem een keer opgehaald en toen heeft hij mij gegeten en geslapen.

In mijn omgeving wist niemand wat ik deed, al die jaren niet. Alleen mijn vriend. Vriendinnen had ik niet, want ik zou niet eerlijk tegen hen kunnen zijn. Bovendien had ik helemaal geen tijd om vriendschappen te onderhouden. Ik was immers altijd aan het werk, want overdag had ik een reguliere baan. Daar maakte ik telkens promotie en ik kreeg in de gaten dat ik wel wat zou kunnen bereiken. Daarom besloot ik een andere richting op te gaan. Ik begon ook steeds meer in te zien dat ik best mooi was; ik had geen klanten meer nodig die me dat vertelden. Ik besloot een punt achter mijn leven als prostituee te zetten, maar stoppen bleek lastig. De drempel om toch nog eens een afspraak te maken, met vaste klanten bijvoorbeeld, is laag. Het geld is makkelijk en ik had het tenslotte al zo vaak gedaan, wat maakte die ene keer nog uit? Maar na een tijdje heb ik de knoop doorgehakt. Ik wilde écht een ander leven, het moest nu afgelopen zijn. Inmiddels heb ik het werk al een tijd achter me gelaten. Ik heb mijn levensstijl moeten aanpassen maar ik red het prima met mijn normale salaris. Ik ben blij dat ik deze weg ben ingeslagen, ook omdat ik nu weer eerlijk kan zijn tegen mijn omgeving. En ik heb nu eindelijk tijd voor vriendinnen en dat is heerlijk.

Met mijn ex is het al een tijd uit. Onze relatie was de laatste jaren erg achteruit gegaan. Op het laatste sliep ik met hem alsof hij een klant was. Toen wist ik dat het echt mis zat. Ik heb dus gebroken met mijn hele verleden. Toch blijft het me achtervolgen. Het werk als prostituee heeft mijn blik op relaties en liefde veranderd en dat is wel eens jammer. Ik heb geen positief beeld van mannen en in monogamie geloof ik al helemaal niet, hoewel ik dat wel het liefste zou willen. Ik heb nu een vriendje voor wie ik veel gevoelens heb. Maar ik blijf onzeker: is hij ook verliefd op mij, of wil hij mij alleen voor de seks? Het is moeilijk om hem te vertrouwen, ook omdat hij weet van mijn verleden. Zou hij me wel zien als mogelijk serieuze partner of ziet hij mij als prostituee? Daarnaast zing ik best leuk en heb ik een cd’tje gemaakt. Maar ik durf er niets mee te doen. Straks kom ik met mijn kop op tv en word ik herkend! Vooral voor mijn familie zou ik dat erg vinden. Toch heb ik geen spijt van mijn jaren in de prostitutie. Ik heb er veel door geleerd en het heeft me veel mensenkennis gegeven, waar ik voor de rest van mijn leven wat aan heb.’

© Lydia van der Weide

Ga pagina terug  Ga naar boven

Heb je ook een interessant verhaal dat je (anoniem) in een tijdschift zou willen vertellen? Stuur dan een mail naar


© Lydia van der Weide