• start
  • biografie
  • opdrachtgever
  • nieuw 10
  • contact
  • oproep

Opdrachtgevers » Vriendin » artikel ...


25 jaar en nog maagd

Nog maagd zijn rond je vijfentwintigste: hoe is dat? Kun je er trots op zijn, of zie je het juist als een last? Drie lezeressen van Vriendin vertellen erover. Voor twee van hen is het een heel bewuste keuze; de derde zou het prettig vinden als ze snel van haar maagdelijkheid af zou zijn.

Anne (25):

’Ik was al negentien toen ik voor het eerst verliefd werd. Toch wel laat. Ik was sowieso later met de meeste dingen dan anderen. Toen ik zestien was, speelde ik nog op straat met buurtkinderen en had ik nog helemaal geen zin om naar een discotheek te gaan of om me druk te maken om kleding. Dat begon pas te komen toen ik achttien was. Mijn eerste verliefdheid was direct heel hevig. Hij zat 24 uur per dag in mijn hoofd! Ook seksueel stond ik in vuur en vlam. Toch wilde ik wachten met echt te vrijen. Ik wilde het rustig opbouwen, want ondanks mijn verlangen voelde ik me er nog niet helemaal klaar voor. Mijn vriendje vond dat niet leuk en probeerde me op allerlei manieren te verleiden. Wel heel romantisch hoor, hij pakte het op een schattige manier aan. Door zijn hele kamer vol met waxinelichtjes te zetten. Toch ben ik niet gezwicht, en achteraf was ik heel erg blij dat ik niet had toegegeven, want niet veel later maakte hij het totaal onverwachts uit. Hij had een ander ontmoet waar hij meer voor voelde. Zomaar, van de ene op de andere dag! Als ik aan hem mijn maagdelijkheid gegeven had, had ik me echt afschuwelijk gevoeld. Gebruikt en weggegooid. Ook nu had ik verdriet, maar ik had toch mijn trots en zelfrespect nog. Ik heb me toen voorgenomen pas met iemand naar bed te gaan als ik er zeker van zou zijn dat het echt helemaal goed zit tussen ons. Als ik de ware ontmoet, zeg maar. Dat is nog niet gebeurd, maar dat zal zeker komen.

Voor mij is seks iets heel bijzonders, dat je niet zomaar met iedereen deelt. Ik hoef niet te wachten tot ik getrouwd ben, dat is ook weer niet per se nodig, maar het moet dus wel echt serieus zijn. Van het idee van een one night stand gruw ik. Voor mij is dat echt onvoorstelbaar: dat je het meest intieme dat er bestaat zomaar deelt met iemand die je amper kent!

Een aantal van mijn vriendinnen denkt daar anders over en dat vind ik prima. Iedereen mag zijn eigen mening hebben, tenslotte. Ik veroordeel hen niet, en zij mij ook niet, gelukkig. Maar ik werk in een jongerencentrum en volgens mij zijn er veel meiden die al vroeg seks hebben om ‘erbij te horen’. Ze zijn heel open tegen mij en ik hoor regelmatig dat ze er zelf eigenlijk niet veel aan vinden. Ook omdat jonge jongens vaak amper aandacht aan hen besteden en alleen op hun eigen plezier gericht zijn. Maar ze doen het toch, omdat ze bang zijn dat ze anders gedumpt worden. Ik probeer die meiden altijd duidelijk te maken dat ze moeten luisteren naar hun eigen gevoelens. Je moet niets doen waar je zelf niet aan toe bent, daar gaat het om. Wat mijzelf betreft, ik ben er inmiddels wel aan toe. Ik ben ook echt wel nieuwsgierig. Maar ik ben de juiste persoon dus nog niet tegen gekomen. De laatste jaren heb ik het ook zo enorm druk gehad met mijn school en eindscriptie dat ik niet zo veel gelegenheid had om mannen te ontmoeten. Tegenwoordig is dat weer anders: ik heb mijn studie achter me gelaten en doe veel gezellige dingen. Ik zie er best leuk uit, geloof ik, en ik heb veel belangstelling van jongens. Bovendien ben ik dol op flirten! Maar een echte klik heb ik nog niet gevoeld met iemand. Ik heb een paar keer een korte relatie gehad, maar telkens kwam ik er toch al snel achter dat hij niet the one was. En met minder neem ik geen genoegen. Ik ben best kritisch, denk ik. Ik wil niet zomaar de eerste de beste. Ik heb een ideaal plaatje in mijn hoofd van mijn prins op het witte paard en het is moeilijk om daaraan te voldoen. Ik ga ook niet op zoek, want daar geloof ik niet in. Hij komt vanzelf wel op mijn pad! Of hij ook maagd moet zijn? Nee hoor, dat is geen vereiste. Al zou ik het niet leuk vinden als hij met veel vrouwen het bed heeft gedeeld. Maar als hij echt heel leuk en bijzonder is… het is nooit te laat voor een nieuwe start. Met mij zal hij erachter komen dat seks met échte liefde véél mooier is!’

Valentina (26):

’Niemand weet dat ik nog maagd ben. Zelfs mijn beste vriendinnen denken dat het er twee jaar geleden toch van gekomen is. Ik werd zo moe van hun gevraag, dat ik na een vakantie in Italië heb gelogen over een vurig vakantievriendje. Dat vriendje bestond echt, maar verder dan wat voorspel zijn we niet gegaan. Het voordeel is dat mijn vriendinnen er nu niet meer telkens over beginnen; het nadeel is dat ik me soms best eenzaam voel, omdat ik er met niemand over kan praten.

Bij vlagen ben ik erg onzeker over mezelf en het feit dat ik nog maagd ben, maakt het er niet beter op. Vroeger toen ik klein was, was ik extreem verlegen. Mijn moeder kon dat niet uitstaan. Verlegenheid was een eigenschap van mijn vader, de man die haar een jaar na mijn geboorte had verlaten. Zij verafschuwde hem, en reageerde dat af op mij. In plaats van te proberen me wat zelfvertrouwen te geven, trapte ze me de grond in. Ze zei altijd dat ik lelijk was, en dom. Haar woorden hadden een diepe impact. Ik heb lang gedacht dat iedereen mij net zo’n onbetekenend persoontje vond als zij. In gezelschap voelde ik me niet op mijn gemak en jongens ontweek ik al helemaal, hoewel ik wel vaak in stilte verliefd was. Maar wie zou er nu op mij vallen? Pas op mijn tweeëntwintigste ontdekte ik dat de enige die mij ooit aanleiding had gegeven om zo negatief over mezelf te denken, mijn moeder was! Ons contact was al minimaal, maar toen heb ik met haar gebroken. Dat heeft me veel sterker gemaakt. De laatste jaren ben ik erg veranderd. Ik heb een heel fijn leven: ik volg een leuke studie die ik goed aankan, woon in een te gek huis, heb veel vriendinnen en ik ga vaak uit. Maar met jongens verloopt het contact toch nog niet helemaal goed. Ik blijf wat verlegen en onzeker. Ik heb wel eens een vriendje, maar ik laat ze emotioneel en lichamelijk niet te dichtbij komen, hoewel ik daar wél naar verlang. Ik vind dat moeilijk. Ik denk dat ik ben bang om gekwetst te raken als ik me helemaal overgeef. Tot nu toe heb ik geen man gevonden die er echt moeite voor doet om door de muur heen te breken. Daar baal ik wel van en soms maakt het me moedeloos. Aan de andere kant maak ik me er nog niet zo druk om: ik heb er vertrouwen in dat het wel goed komt. Als ik zie hoe ik de laatste jaren gegroeid ben en me nog steeds ontwikkel, weet ik dat ik me geen zorgen hoef te maken. Ik voel me ook absoluut niet zielig of zo! Ik ben nog heel jong en heb nog een heel leven voor me, zo praat ik mezelf altijd moed in. Toch zou ik het fijn vinden als ik eens van die maagdelijkheid af zou zijn. Maar met zomaar iemand, een one night stand of zo, dat is niets voor mij. Daar zou ik me echt niet gelukkig bij voelen. Dus ik wacht het gewoon af. Op dit moment ben ik erg verliefd op iemand. We trekken heel veel samen op en ik voel me erg fijn bij hem. Het is echt een superlieve jongen, en ik denk dat hij mij ook leuk vindt. Wie weet zou dit wel wat kunnen worden. Ik hoop dat hij nog wat geduld met me heeft, en me de tijd zal geven die ik nodig heb om me echt voor hem open te stellen.’

Eline (27):

’Ik ben nog maagd en ik denk dat ik dat altijd zal blijven. Seks interesseert mij namelijk niet. Ik heb mij jaren ‘gek’ gevoeld, omdat iets, waar de maatschappij zoveel aandacht aan geeft, mij koud laat. Maar inmiddels ben ik erachter dat ik niet de enige ben. Er zijn zelfs bekende mensen die net zo zijn als ik, zoals Michael Jackson en Cliff Richard. Wij zijn aseksueel: we hebben geen seksuele gevoelens. De meeste mensen kunnen het zich niet voorstellen, maar het is echt waar!

Ik heb altijd al geweten dat ik anders was. Toen mijn vriendinnetjes zich op hun veertiende, vijftiende voor jongens gingen interesseren, voelde ik mij een buitenstaander. Ik vond jongens wel leuk, er was er zelfs eentje die ik héél erg leuk vond, maar ik voelde me niet lichamelijk tot hem aangetrokken. Ik verlangde ernaar bij hem zijn, maar al die dingen waar ik vriendinnetje over hoorde giechelen, zoenen, pijpen, daar kreeg ik alleen maar weerzinwekkende kriebels van. In die tijd kreeg ik verkering met die jongen waar ik gek op was en hij respecteerde dat ik geen seks wilde: hij dacht dat ik nog jong was. Maar het veranderde niet. Helaas heeft hij het toen uitgemaakt.

Zelf heb ik heel lang gedacht dat het nog wel zou komen. Iedereen hield toch van seks? Ik ben zelfs bij een dokter geweest. Lichamelijk bleek er niets mis met mij. Maar toen ik twintig was kende ik nóg geen lustgevoelens. Ik heb in die tijd een paar keer geprobeerd toch wat te doen, maar dat mislukte. Het stond me zó tegen. Ik houd wel van knuffelen, maar het aanraken van geslachtsdelen vind ik gewoon vies.

Ik had het er heel moeilijk mee. Voelde me een buitenstaander. Ik durfde ook tegen niemand te vertellen hoe ik over seks dacht, bang dat ik belachelijk zou worden gemaakt. In die tijd ben ik een tijd in therapie geweest. Mijn psychologe was er van overtuigd dat ik mijn seksuele gevoelens onbewust onderdrukte. Samen hebben we gezocht naar een aanleiding waarom ik dat zou doen, maar die hebben we niet gevonden. Ik heb vroeger nooit iets naars meegemaakt waardoor ik seks afstotelijk zou vinden. Er zat niets anders op dan het te accepteren, daar raakte ik meer en meer van overtuigd. Het hielp me dat ik een keer een artikel las over aseksualiteit, en op een website over dit onderwerp terecht kwam. Zie je: ik was niet gek! Het komt vaker voor! Cliff Richard schijnt tijdens zijn eerste keer seks in slaap gevallen te zijn, en heeft het daar dan ook maar bij gelaten.

Volgens mij zijn er veel meer aseksuelen dan bekend is, maar leeft er te veel schaamte om dat naar buiten te brengen. Want alles draait om seks in de maatschappij en het is echt not done om toe te geven dat het jou niets doet. Het schijnt dat 1% van de mensen aseksueel is. Jammer genoeg ken ik zelf weinig aseksuelen; alleen één goede vriend. Hij is niet impotent of zo, maar hij heeft er zelden zin in. Het hoeft gewoon niet van hem. Hij heeft zich ook heel lang een buitenstaander gevoeld, vooral in de tijd dat al zijn vrienden veel achter de vrouwen aan zaten. Voor de vorm deed hij ook maar mee. Hij heeft nu een vriendin bij wie hij zichzelf kan zijn. Ze hebben zelden seks, maar zijn wel heel gelukkig samen.

Ook ik hoop zo’n soort fijne relatie, met veel knuffelen, liefde en respect, maar zonder vrijen. Maar tot nu toe is het me nog niet gelukt een vaste relatie te krijgen. Soms ga ik een periode heel intiem met iemand om – op geestelijk niveau – maar na een tijdje haken alle mannen toch af, als ze doorkrijgen dat seks met mij er echt niet in zit. Dat vind ik jammer, maar ik vertrouw erop dat ik de ware nog wel vind.

Ik heb besloten dicht bij mezelf te blijven. Ik weiger om mezelf dingen op te leggen die ik niet wil. De meeste mensen met wie ik omga, weten hoe ik tegenover seks sta. Toch blijf ik voorzichtig met aan wie ik het vertel. Je wordt al gauw als een rariteit gezien. En zo voel ik me helemaal niet!’

© Lydia van der Weide

Zie voor meer informatie over aseksualiteit : www.theofficialasexualsociety.com

Ga pagina terug  Ga naar boven

Heb je ook een interessant verhaal dat je (anoniem) in een tijdschift zou willen vertellen? Stuur dan een mail naar


© Lydia van der Weide