• start
  • biografie
  • opdrachtgever
  • nieuw 10
  • contact
  • oproep

Opdrachtgevers » Top Santé » column ...


One Night Stand


Toen ik zeventien was, snapte ik niets van de one night stand. Ik had nog maar twee vriendjes gehad, toen ik Brian ontmoette. Grijze ogen, zwarte haren. Hij was vierentwintig en vond mij mooi. Hij betaalde mijn drankjes en wilde alles van me weten. Binnen een half uur was ik stapelverliefd. Hij ook. Dacht ik.

Vroeg in de ochtend deden we het in zijn auto. ‘Wanneer zie ik je weer?’ vroeg ik bij het afscheid. Hij zou me wel bellen, zei hij. En anders zouden we elkaar op vrijdag weer zien in het café waar we elkaar hadden ontmoet. Same time, same place. De hele week was ik in de war, telde de dagen, en op vrijdag stapte ik met kloppend hart over de drempel.

Brian was er niet. Een paar uur lang zat ik aan de bar. Ik was verdrietig en bovenal verbaasd. Hij was zo leuk en geïnteresseerd geweest. Hij had gelachen om al mijn grapjes. Ik wist toen nog niet dat woorden soms niet meer zijn dan een langdurig, uitdagend voorspel. Het gaat niet om de inhoud: het gaat alleen om de zachte fluistering die kippenvel veroorzaakt, om twinkelende ogen, om het groeiende contact en de toenemende zekerheid: jij bent van mij vannacht.

Als naïef meisje begreep ik er niets van. Verslagen zat ik aan de bar en dronk mijn verloren dromen weg. Als ik, zoals nu, twee keer zeventien was geweest en ik Bløf al had gekend, had ik mijn schouders opgehaald en ‘Ach hij is er niet’ geneuriëd, ‘en ik denk niet dat hij nog komt’. Maar Bløf bestond nog niet, en ik kon er nog lang niet met afstand naar kijken. Huilend liep ik door de zwarte nacht.

Later heb ik bijgeleerd. Ik ontdekte de regels, leerde de signalen herkennen. Ik deed er zelf aan mee. Ik flirtte, lachte en vrijde, en deed de volgende dag alsof er niets gebeurd was. Zo werkt het soms: seks als tijdverdrijf, als ontspanning of ontlading. Seks kan het mooiste, meeste intieme zijn wat twee mensen kunnen delen; andere keren zijn precies dezelfde handelingen niet meer dan een simpel, argeloos vermaak. Tegenwoordig vergis ik mij zelden meer. Geen Brian kan mij nog verbazen.

Deze week was ik uit en zag iets opbloeien tussen een goede vriendin en een mooie man. De hele avond waren ze samen aan het praten, alsof de wereld alleen uit hen tweeën bestond. Zij lachte haar sprankelende lach, hij was een spraakwaterval. Hoe meer drankjes er besteld werden, hoe meer stoute blikken ze uitwisselden. Om vier uur gingen ze samen weg.

Gisteravond waren ze er weer. Ze hadden het druk met elkaar negeren. Mijn vriendin lachte net iets te hard om de grapjes van de barkeeper. Haar minnaar-voor-één-nacht zat een stuk verderop. Vlak voor sluitingstijd vertrok hij, hij groette haar slechts met een kort knikje. Mijn vriendin lachte naar me, opgelucht; ziezo, die was weg. Ik glimlachte terug. Zo gaan die dingen. Ik ken de regels van de one night stand. Maar eerlijk gezegd snap ik er nog steeds níets van.

© Lydia van der Weide

Ga pagina terug  Ga naar boven

Heb je ook een interessant verhaal dat je (anoniem) in een tijdschift zou willen vertellen? Stuur dan een mail naar


© Lydia van der Weide