• start
  • biografie
  • opdrachtgever
  • nieuw 10
  • contact
  • oproep

Opdrachtgevers » Top Santé » column ...


Verkeerd verbonden

Statistieken beweren dat één op de drie vrouwen ooit een relatie krijgt met een gebonden man. Mij zou dat nooit overkomen, ik wist het zeker. Tot ik hem ontmoet. Ik kwam net uit een hechte, haast symbiotische relatie van zes jaar en wilde me voorlopig niet binden. Dus dat mijn nieuwe lief getrouwd was vond ik wel een lastige bijkomstigheid, maar niet meer dan dat. Het was zíjn probleem, toch? Ik had me een jaar lang druk gemaakt over de gevoelens van mijn ex en mij in zoveel bochten gewrongen. Ik vond het wel eventjes mooi geweest. Ik wilde onverantwoord m’n hoofd verliezen! Hete zoenen en spannende e-mailtjes; lekkere seks en erotische sms-jes. Aan verliefd worden dacht ik niet. Ik had alles onder controle. Echt!

Maar gevaarlijke spelletjes speel je zelden ongestraft. Toen ik hem ontmoette bruiste ik van energie. Binnen een half jaar veranderde ik in wallen, rimpels en tranen. IJzig dieptepunt van mijn geheime affaire was de keer dat mijn minnaar, onoplettend, mijn telefoonnummer intoetste terwijl zijn vrouw naast hem zat. Ik zat op de fiets en mijn hart maakte een sprongetje bij het zien van zijn nummer. ‘Dag liefste,’ zei ik in de hoorn. Er viel een stilte. ‘Neemt u mij niet kwalijk,’ klonk de stem van de man die al maanden dag en nacht in mijn gedachten rondspookte en die beweerde zo veel van mij te houden.

‘Neemt u mij niet kwalijk, ik ben verkeerd verbonden.’
Tuut, tuut.
Eerst lachte ik vertederd, ik snapte het meteen. De domoor, onnadenkend het nummer intoetsen dat hij wel tien keer per dag belde. Messcherp drong toen plotseling tot me door dat mijn geliefde doodleuk had gespeeld dat hij mij niet kende!

Overmacht? Jawel. Had ik daar begrip voor? Ja hoor. Maar toch. De man die me dagelijks bezwoer dat ik de zon in z’n leven was, was genoodzaakt te zeggen: ‘We zijn verkeerd verbonden.’ Het was net alsof ik de situatie opeens heel helder zag. Inderdaad. Wij waren verschrikkelijk ‘verkeerd verbonden’.

Zelden was verliefdheid zo heftig. En bijna nooit eerder deed het zo’n pijn. Ik vervloekte de dag — op dat moment precies 118 dagen, 4 uur en 32 minuten geleden — dat ik hem had ontmoet. Ik vond de kracht om het uit te maken. Het gemis was onverdraaglijk. Maar de gedachte aan hem daar op die bank bij haar was nog minder te verdragen.
Dag mijn lief, vaarwel.

Ik prijs mij wonderbaarlijk gelukkig. Een maand na onze breuk belde hij. Hij had de moed gevonden zich te ontworstelen aan een leven waarin alle dagen lichtgrijs waren geworden. Vandaag is dat precies een jaar geleden. Ik straal weer en voel me gelukkig.
‘Oe la la la la la. Hij is, hij is van mij....!’ Helemaal van mij alleen!

© Lydia van der Weide

Ga pagina terug  Ga naar boven

Heb je ook een interessant verhaal dat je (anoniem) in een tijdschift zou willen vertellen? Stuur dan een mail naar


© Lydia van der Weide