• start
  • biografie
  • opdrachtgever
  • nieuw 10
  • contact
  • oproep

Opdrachtgevers » Kronkel » artikel ...


Hooggevoeligheid

Toen ik het boek Hooggevoeligheid, van opgave naar gave voor het eerst opensloeg, bekroop me de gedachte: “Het zal wel weer zo’n vergezochte, nieuwe hype zijn.” Maar al na de eerste paar bladzijden werd mijn interesse gewekt. Susan Marletta Hart, journalist en ervaringsdeskundige, beschrijft hoe bepaalde mensen extra gevoelig zijn. Hooggevoeligen nemen intenser waar, hun zintuigen staan op scherp. Daardoor is het leven vaak zwaarder voor hen. Het is moeilijk om alle indrukken vlot te verwerken en net zo hard mee te draaien in de maatschappij als anderen. Maar wanneer je je bewust bent van je gevoeligheden en kwaliteiten, kun je er ook veel profijt van hebben.

“Op intellectueel niveau is het geaccepteerd dat er veelzijdigheid is,” zegt Suzan tijdens een interview in haar gezellige woning in de Amsterdamse Pijp. “Alle scholen zijn daar op aangepast. Maar volgens mij zijn er ook verschillen in gevoeligheid. Ik vind dat er ook meer aandacht zou moeten komen voor emotionele ontwikkeling en voor spiritualiteit.”

Hoe komt het dat er aan het onderwerp hooggevoeligheid nu pas aandacht wordt besteed? “Ik vind dat eigenlijk vreemd, want het ligt zo voor de hand. Maar ik denk dat het nu pas naar buiten komt omdat onze wereld de laatste jaren erg is veranderd. Ik zie onze maatschappij als een zee die is drooggevallen en de hooggevoeligen zijn de vissen die happend op het droge liggen. Zij zijn degenen die iets te kort komen. Het tempo van de huidige wereld is steeds hoger geworden. Als je nagaat dat het geluid van een ambulance bóven de gehoorschadegrens ligt, maar dat dat nu eenmaal nodig is tegenwoordig, zegt dat al heel wat. Er ontbreekt in onze moderne maatschappij iets vitaals: aandacht, rust, tijd voor bezinning. En dat is juist zo essentieel voor hooggevoeligen. Bovendien is de maatschappij nu rijp voor dit onderwerp. Er is nu ruimte om de psyche af te tasten en om nieuwe dingen te ontdekken.”

Waar komt hooggevoeligheid vandaan?

“Je kunt het uit sociaal historisch oogpunt verklaren. Een sociale gemeenschap is namelijk verdeeld in verschillende groepen, die allemaal hun eigen talenten hebben. Zo waren er vroeger soldaten nodig. Het was heel nuttig als zij juist wat minder gevoelig waren. Zij hadden eigenschappen nodig als daadkracht, ze moesten niet te veel nadenken en niet te veel meeleven. Aan de andere kant waren er ook mensen nodig die juist extra gevoelig waren. Voor gevaar bijvoorbeeld, voor bepaalde dreigingen. Voor de groep is het nuttig als we allemaal anders zijn, pas dan kunnen we als groep succesvol zijn. Hooggevoeligheid komt ook bij dieren voor. Binnen een dierengroep zijn er ook dieren die extra waakzaam zijn voor gevaren. Anderen zijn weer beter in het verdedigen van de groep. Vooralsnog ben ik van mening dat 15% tot 20% van de mensheid hooggevoelig, 50% redelijk gevoelig en 30% niet gevoelig is. Daarnaast zijn er natuurlijk nog heel veel andere eigenschappen die bijdragen aan het totale karakter van iemand.

Hoe kwam je zelf achter je hooggevoeligheid?

Er zijn altijd twee Suzans geweest. Eén die haar innerlijke leven koesterde, haar gedachten en gevoelens en dat zag ik altijd als iets heel waardevols. De andere Susan was degene die wilde voldoen aan de norm. Eigenlijk wist ik altijd al dat ik anders was dan anderen. Ik kon er alleen geen uitdrukking aan geven. En alles ging wel goed, totdat ik in mijn werk tegen mezelf aanliep. Hoewel ik een geweldige baan had die ook heel goed aansloot bij mijn interesses, ging het niet goed met me. Dat lag aan de werkomstandigheden, de atmosfeer die er hing was niet goed. Dat putte me uit. Bovendien lag het werktempo te hoog. Ik zat op een punt in mijn leven waarop gewoon niets klopte. In die tijd kwam ik voor het eerst met hooggevoeligheid in aanraking; een vriend kwam bij me met het boek van de Amerikaanse psychotherapeute Elaine Aron en ik griste het letterlijk uit zijn handen. Het was voor mij een feest van er- en van herkenning. Ik wist meteen: dit is het. Toen ik hooggevoeligheid ontdekte, viel alles op z’n plaats. Langzamerhand heb ik mijn hele leven omgegooid.

Tijdens mijn zoektocht naar mezelf heb ik onder andere veel uit de siatsu gehaald. Ik was altijd maar mentaal bezig geweest, maar had meer contact met mijn lichaam nodig. Om letterlijk beter met mijn voeten op de aarde te staan. Ik vond bij de siatsu veel handvatten die me veel balans gaven. Nu denk ik: waarom zou ik mezelf al die druk aandoen? Ik kies voor mezelf. Als je dat doet, gaan er deuren voor je open.”

Suzan vervolgt: “Hooggevoeligheid is volgens mij de basisoorzaak van veel psychische klachten. Ik denk dat er een sterk verband is tussen hooggevoeligheid en allerlei ziektes van deze tijd, zoals burn-out, overspannenheid en het chronisch vermoeidheidsyndroom. Niet iedereen kan evenveel hebben. Waarom wordt de ene mens wél overspannen bij een bepaalde werkdruk, en een ander niet? Natuurlijk speelt iemands karakter ook mee, en zijn verleden, het is een combinatie van vele factoren. Maar hooggevoeligheid doet zeker een duit in het zakje.

Kun je ook ‘een beetje’ hooggevoelig zijn?

Suzan: “Ik ben er nog niet uit in hoeverre er gradaties te onderscheiden zijn in hooggevoeligheid. Het is daarbij namelijk belangrijk in hoeverre iemand zich bewust is van allerlei prikkels. Je kunt namelijk ook leren om bepaalde zintuigen uit te zetten. Zo is bij de meeste mensen de energetische knop lang geleden al uitgezet. Wanneer je ontdekt dat die waarnemingen niet geaccepteerd worden, kun je besluiten om ze te negeren. Maar het is een gegeven dat kinderen tot 3 jaar veel meer kunnen opvangen dan wij. Hooggevoeligheid is ook iets wat je, naar mate je er meer op let, meer kunt ontdekken.”

Het bestaan van hooggevoeligheid wordt tot op heden betwist. Of het boek van Suzan Marletta Hart een ultieme waarheid beschrijft of niet, het geeft hoe dan ook een interessante visie op hoe mensen en de maatschappij in elkaar zou kunnen zitten. En er zijn veel mensen baat kunnen hebben van het lezen van dit boek. Suzan: “Uit alle mailtjes die ik krijg, merk ik dat een grote groep mensen veel aan mijn boek heeft. Ik krijg veel ontroerende mail. Zo zei iemand mij dat ik hem de sleutel tot het leven had aangereikt. En: ‘als ik dit eerder had geweten, had me dat heel veel psychologische kosten bespaard!’”

Een laatste vraag aan Suzan: Wat wil je met je boek bereiken?

“Mijn boek is een pleidooi om te gaan leven in overeenstemming met hoe jij bent. Ik raad iedereen aan om niet te meten met de maat van anderen, of je zelf te forceren om te doen wat er van je wordt verwacht. Je zult je pas goed voelen als je de zoektocht aangaat naar jezelf, naar wat jij vindt, wilt en voelt. Vaak zijn mensen ver van hun authentieke zelf geraakt. Hooggevoeligheid kun je ook zien als een gave. Het is alleen een hindernis als je leeft naar de maatstaf van anderen. Dit is mijn levensmotto en ik ben er een stuk gelukkiger van geworden!”

© Lydia van der Weide

Ga pagina terug  Ga naar boven

Heb je ook een interessant verhaal dat je (anoniem) in een tijdschift zou willen vertellen? Stuur dan een mail naar


© Lydia van der Weide